در چند سال اخير يكى از هدفهاى اصلى تهاجم‌فرهنگى دشمنان اسلام و نظام ، اصل « ولايت فقيه » وايجاد شبهات متعدّد پيرامون اين موضوع و مسائل‌مرتبط با آن و زير سؤال بردن اساس « حكومت دينى » و « توانايى دين در ادارهء نظام و حكومت » بوده است . البته بحث و بررسى ، نقد و انتقاد ، سؤال و ابرازعقيدهء علمى از لوازم حيات جامعهء بشرى و به ويژه‌جامعهء اسلامى و مايهء شكوفايى انديشه‌ها و اذهان‌خردمندان و اولوالألباب است ، امّا مشكل از آنجا پديدمىآيد كه به اسم بحث و بررسى ، سفسطه و مغالطه باب‌مىگردد و به جاى نقد و انتقاد ، انتقام جويى شكل‌مىگيرد و بدل از ابراز عقيدهء علمى ، عقده گشايىمىشود . اينها آفاتى است كه ممكن است در فضاى علمىو نظرى جامعه پديدار شود و تنها راه درمان آن پاسخ‌مستدلّ و عالمانه به « شبهات و سؤالات علمى » وبرخورد دقيق و قاطعانه با « شهوات و توطئه‌هاى عملى » و جدا كردن اين دو مقوله از يكديگر و جدا نگريستن‌به آنها است . در همين راستا با توجه به برخى شبهات القاء شده‌در پاره‌اى از مطبوعات و جزوات ، در مرداد ماه سال‌گذشته و در آستانهء انتخابات مجلس خبرگان ، جمعى از دانشجويان دانشگاههاى اصفهان طى نامه‌اى به محضرمرجع عاليقدر حضرت آية اللَّه العظمى مظاهرى - مدظله‌العالى - چهارده سؤال را در زمينهء ولايت فقيه ، حكومت دينى و موضوعات پيرامون آن طرح كردند .